Το έλκος στομάχου είναι ανοιχτές πληγές στα εσωτερικά τοιχώματα του οισοφάγου, του στομάχου ή του λεπτού εντέρου.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες της Mayo Clinic, είναι μύθος ότι τα καυτερά φαγητά και το εργασιακό στρες ευθύνονται για το έλκος.
Κύρια αιτία είναι συνήθως η βακτηριακή λοίμωξη και ορισμένα φάρμακα.
Άλλοι παράγοντες οι οποίοι μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για την ανάπτυξη έλκους του στομάχου είναι:
Κάπνισμα
Συχνή χρήση στεροειδών (όπως αυτά για τη θεραπεία του άσθματος)
Υπερασβεστιαιμία (υπερπαραγωγή ασβεστίου)
Οικογενειακό ιστορικό έλκους του στομάχου
Ηλικία (αν είστε άνω των 50 ετών)
Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
Ύποπτα σημάδια
Το πιο κοινό σύμπτωμα είναι μια αίσθηση “καψίματος”, ή πόνου στην περιοχή μεταξύ του στήθους και του αφαλού, ο οποίος διαρκεί από λίγα λεπτά έως και αρκετές ώρες.
Άλλα κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Απώλεια βάρους
Απώλεια της όρεξης λόγω του πόνου
Ναυτία ή εμετό
Φούσκωμα
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Καούρα (αίσθημα καύσου στο στήθος)
Πόνο που βελτιώνεται όταν τρώτε, πίνετε, ή να παίρνετε αντιόξινα φάρμακα
Αντιμετώπιση – θεραπεία
Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με την αιτία του έλκους και σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτείται χειρουργική επέμβαση.
Συχνά αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά και φάρμακα που μειώνουν, μπλοκάρουν, ή εξουδετερώνουν τα οξέα του στομάχου.
Υπάρχουν, επίσης, και φυσικές θεραπείες που μπορεί να προσφέρουν ανακούφιση στους πάσχοντες.
Η πνευμονία είναι μια οξεία φλεγμονή του πνεύμονα, βακτηριακής ή ιογενούς αιτιολογίας.
Τα κυριότερα βακτήρια που προκαλούν την πνευμονία είναι ο πνευμονιόκοκκος, ο αιμόφιλος, το μυκόπλασμα και τα χλαμύδια και σπανιότατα ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος και οι μύκητες.
Οι συνήθεις ιοί που μπορούν να προκαλέσουν ιογενή πνευμονία είναι ο ιός της γρίπης (Influenza), ο Parainfluenza και ο Αναπνευστικός Συγκυτιακός Ιός(Respiratory Syncytial Virus – RSV).
Πότε το απλό κρυολόγημα εξελίσσεται σε πνευμονία
Η πνευμονία προκαλείται από την εισπνοή ορισμένων βακτηρίων, ιών ή άλλων μικρόβιων.
Εάν είστε ένας υγιής οργανισμός , το ανοσοποιητικό σας σύστημα θα τα αντιμετωπίσει.
Μερικές φορές όμως, τα μικρόβια πολλαπλασιάζονται και προκαλούν μολύνσεις των πνευμόνων, ειδικά όταν ο οργανισμός είναι εξασθενημένος ή ηλικιωμένος.
Τότε ακριβώς είναι και το πιθανότερο το απλό κρυολόγημα να “γυρίσει” σε πνευμονία.
Γι’ αυτό ακόμα και αν είστε σε μια γενικά καλή κατάσταση υγείας, είναι σώφρον να επιτρέπετε στον οργανισμό σας να ξεκουράζεται καλά, όταν έχετε κρυολόγημα, ή γρίπη.
Τα τυπικά συμπτώματα είναι:
- Βήχας
- Πυρετός
- Εφίδρωση
- Ρίγος
- Γενική αδιαθεσία
- Πονοκέφαλος
- Πόνοι στο σώμα
- Σφίξιμο στο στήθος και στα πλευρά
- Πτύελα με κίτρινο/πράσινο χρώμα
Πνευμονία: Θεραπεία
Ένα αντιβιοτικό, όπως η αμοξικιλλίνη, είναι ένα κοινό αντιβιοτικό για να αντιμετωπίσετε την πνευμονία.
Εάν είστε αλλεργικοί στην πενικιλίνη (η αμοξικιλλίνη είναι ένα είδος πενικιλίνης), ο γιατρός σας θα σας συνταγογραφήσει ένα άλλο, που λειτουργεί εξίσου καλά.
Η θεραπεία με αντιβιοτικά είναι συνήθως αποτελεσματική και μπορείτε να περιμένετε ότι θα ανακάμψετε πλήρως.
Τα συμπτώματα θα πρέπει να βελτιωθούν μετά από τρεις ημέρες, εάν η θεραπεία λειτουργήσει.
- Μπορεί να νιώθετε κουρασμένοι για ένα διάστημα μετά την εξάλειψη της λοίμωξης
- Πίνετε πολλά υγρά για να αποφύγετε την αφυδάτωση
- Η εισαγωγή στο νοσοκομείο συνιστάται, εάν έχετε σοβαρή πνευμονία, ή αν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν γρήγορα με τα αντιβιοτικά
Γενικά η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
- Αντιμετώπιση συμπτωμάτων (πυρετού με αντιπυρετικά κλπ)
- Χορήγηση οξυγόνου
- Κατάλληλο αντιβιοτικό ή συνδυασμό αυτών
- Νοσηλεία περίπου 4 μέρες με ενδοφλέβια αγωγή και αν μπορεί να σιτιστεί από το στόμα συνεχίζει με από του στόματος αγωγή. Συνήθως ο ασθενής παραμένει 7-8 μέρες στο νοσοκομείο και εξέρχεται με οδηγίες (φαρμακευτική αγωγή κλπ).
Η υποχώρηση των συμπτωμάτων γίνεται σταδιακά από την 3η ημέρα, όσον αφορά τον πυρετό, έως, συνήθως, τη 15η ημέρα, σε σχέση με το βήχα και την καταβολή δυνάμεων.
Οι μύκητες γεννητικών οργάνων υπολογίζεται ότι ταλαιπωρούν μια στις τρεις γυναίκες.
Μάλιστα αρκετά συχνά η λοίμωξη από μύκητες στην περιοχή των γυναικείων γεννητικών οργάνων συνοδεύεται από εξαιρετικά δυσάρεστες ενοχλήσεις, όπως η φαγούρα, το τσούξιμο και η έκκριση υγρών.
Ο κύριος ένοχος για την εκδήλωση της κολπικής λοίμωξης είναι ο ζυμομύκητας Candida Albicans, ο οποίος σε συγκεκριμένες καταστάσεις μπορεί να δημιουργήσει μόλυνση.
Όπως αναφέρουν οι ειδικοί της mayo clinic οι κυριότερες αιτίες για την εμφάνιση του προβλήματος αυτού:
Ταμπόν
Οι μύκητες αναπτύσσονται ευκολότερα σε περιβάλλοντα όπου επικρατεί υγρασία.
Το ταμπόν, όπως και η σερβιέτα, όταν δεν αλλάζονται αρκετά συχνά, παγιδεύουν την υγρασία στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και επιτρέπουν στους μικροοργανισμούς να αναπτυχθούν.
Αντιβίωση
Η χορήγηση μιας αντιβίωσης που συνέστησε ο γιατρός μπορεί να απορρυθμίσει τη μικροχλωρίδα των γεννητικών οργάνων, επιτρέποντας ταυτόχρονα στους μύκητες να αναπτυχθούν.
Αυξημένο ζάχαρο
Ο διαβήτης και ο προδιαβήτης συσχετίζονται με τις συχνές μυκητιάσεις, αφού οι μύκητες τρέφονται από τα σάκχαρα.
Σεξ
Οι συχνές σεξουαλικές επαφές μπορεί να επηρεάσουν το pH του κόλπου και να επιτρέψουν στους μύκητες να αναπτυχθούν υπερβολικά.
Στενά εσώρουχα
Τα στενά εσώρουχα, ειδικά εάν είναι κατασκευασμένα από συνθετικό ύφασμα, προωθούν την ανάπτυξη μυκήτων επειδή επιτρέπουν την άνοδο της θερμοκρασίας και την αύξηση των επιπέδων υγρασίας στην περιοχή των γεννητικών οργάνων.
Ασπίδα προστασίας αποτελούν τα εμβόλια για την υγεία των παιδιών, αφού θωρακίζουν τον οργανισμό τους από πιθανή μελλοντική προσβολή από κάποια λοιμώδη ασθένεια.
Γι’ αυτό και πρέπει να γίνονται στα διαστήματα που καθορίζουν οι παιδίατροι, χωρίς φυσικά να αμελούνται οι αναμνηστικές δόσεις, οι οποίες είναι εξίσου απαραίτητες.
Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων τα εμβόλια που θα πρέπει να κάνουν τα παιδιά από τα νεογέννητα έως 18 ετών είναι
•Το εμβόλιο διφθερίτιδας – τετάνου – κοκίτη (τριπλό). O εμβολιασμός αρχίζει σε ηλικία 2 μηνών. Xορηγούνται ενδομυϊκά τρεις δόσεις ανά δίμηνο και μετά από ένα χρόνο η πρώτη αναμνηστική.
•Το εμβόλιο πολιομυελίτιδας (IPV): Πλέον το εμβόλιο αυτό δεν χορηγείται μόνο του. Είναι ενσωματωμένο με το εμβόλιο διφθερίτιδας-τετάνου-κοκίτη. Να σημειωθεί εδώ ότι η ταυτόχρονη χορήγησή τους δεν μειώνει την ανοσοποίηση και δεν προκαλεί παρενέργειες.
•Το εμβόλιο ιλαράς – ερυθράς – παρωτίτιδας (τριπλό MMR). Xορηγείται υποδόρια μετά το 15ο μέχρι και το 18ο μήνα της ζωής του παιδιού, σε μία εφάπαξ δόση. Πρέπει να επαναλαμβάνεται στην ηλικία των 4-6 χρόνων, κυρίως για την ιλαρά.
•Το εμβόλιο ηπατίτιδας B: Γίνεται σε οποιαδήποτε ηλικία από τον πρώτο μήνα της ζωής και μετά, ενδομυϊκά, σε τρεις δόσεις.
Για όσα βρέφη γεννήθηκαν από μητέρα με θετικό αυστραλιανό αντιγόνο (φορέας της ηπατίτιδας B), συνιστώνται ορός και εμβόλιο τις πρώτες 12 ώρες από τη γέννηση.
•Το εμβόλιο της ηπατίτιδας A χορηγείται σε δύο δόσεις και συνιστάται για παιδιά μεγαλύτερα του ενός έτους.
•Το εμβόλιο του αιμόφιλου B (Hib): Eιδικό εμβόλιο κατά του μικροβίου που επιστημονικά ονομάζεται «αιμόφιλος της ινφλουέντζας τύπου B», ή πιο απλά «αιμόφιλος B». Tο μικρόβιο αυτό προκαλεί σοβαρές λοιμώξεις στην παιδική ηλικία, καθώς και μια μορφή πνευμονίας, που παρουσιάζεται συνήθως σε παιδιά 2 μηνών έως 5 χρονών. Στα βρέφη έως 15 μηνών οι χορηγούμενες δόσεις είναι τρεις, με μία επαναληπτική μετά από ένα χρόνο, ενώ στα παιδιά 15 μηνών έως και 5 ετών η δόση είναι μία.
•Το εμβόλιο της φυματίωσης (BCG): Tο εμβόλιο προφυλάσσει από την ασθένεια παιδιά με αρνητική αντίδραση στο τεστ Mαντού. Στην Eλλάδα ο εμβολιασμός αυτός έχει καθιερωθεί στην ηλικία των 6 ετώνκαι γίνεται στα σχολεία.
•Το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο: Προστατεύει από τους πιο συχνούς τύπους πνευμονιόκοκκων, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για το 85% περίπου των σοβαρών λοιμώξεων (όπως μικροβιακή πνευμονία, οξεία μέση ωτίτιδα, μικροβιακή μηνιγγίτιδα, ιγμορίτιδα κ.ά.) και χορηγείται σε παιδιά κάθε ηλικίας από δύο μηνών και πάνω.
Στην Ελλάδα κυκλοφορεί μονοδύναμο εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου C το οποίο έχει αποδειχθεί ότι έχει βοηθήσει στον έλεγχο της νόσου όπου υπάρχει συστηματικός εμβολιασμός.
Χορηγείται σε 1 δόση στην ηλικία των 12 μηνών σε παιδιά.
Κυκλοφορεί επίσης στη χώρα μας τετραδύναμο συζευγμένο εμβόλιο έναντι των οροομάδων A, C, W-135 & Y, το οποίο χορηγείται σε 1 δόση σε άτομα άνω των 11 ετών.
Ήδη έχει λάβει άδεια κυκλοφορίας στην Ευρώπη, και πρόσφατα και στην Αμερική, το νέο εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας Β (το οποίο έχει λάβει άδεια κυκλοφορίας και από τον ΕΟΦ), το οποίο φαίνεται, σύμφωνα με τις αρχικές μελέτες, ότι προκαλεί ανοσία, και για το σύντομο διάστημα κυκλοφορίας του, είναι ασφαλές.
●Το εμβόλιο HPV: Το εμβόλιο κατά του καρκίνου στον τράχηλο της μήτρας εντάχθηκε πρόσφατα στα υποχρεωτικά εμβόλια. Για την ακρίβεια θα είναι υποχρεωτικό για τα κορίτσια 12-15 ετών και προαιρετικό για τις κοπέλες 12-26 ετών.
Να σημειωθεί εδώ ότι τα εμβόλια της γρίπης γίνονται το φθινόπωρο και το Φεβρουάριο σε παιδιά άνω των 6 μηνών, που έχουν χρόνια προβλήματα υγείας.
Χρήσιμα tips
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να επιδεικνύουν οι γονείς ώστε να μην αμελούν για τις επαναληπτικές δόσεις.
Αν όμως δεν ολοκληρωθεί η χορήγηση των δόσεων κάποιου εμβολιασμού, ο εμβολιασμός αυτός πρέπει να συνεχίζεται, σαν να μη διακόπηκε ποτέ.
Τα σύγχρονα εμβόλια σπάνια προκαλούν σοβαρές παρενέργειες. Κάποιες φορές μπορεί να εμφανιστεί στο μπράτσο ένα ελαφρύ πρήξιμο ή μία κοκκινίλα η οποία υποχωρεί πολύ γρήγορα.
Τα εμβόλια δεν πρέπει να γίνονται στη διάρκεια εμπύρετων και σοβαρών λοιμώξεων.
Ο έρπης ζωστήρας εκδηλώνεται σε όσους είχαν αρρωστήσει από ανεμοβλογιά αφού πρόκειται για τον ίδιο τον ιό που προκαλεί και τον έρπητα ζωστήρα
Και αυτό γιατί ο ιός παραμένει «κοιμισμένος» κοντά στο νωτιαίο μυελό και στον εγκέφαλο.
Έτσι με την πρώτη ευκαιρία ενεργοποιείται ξανά προκαλώντας τον έρπητα ζωστήρα.
Όπως εξηγούν οι επιστήμονες της mayo clinic ο έρπης ζωστήρας προκαλεί επώδυνο εξάνθημα που «ζώνει» ή το αριστερό ή το δεξί πλευρό .
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:
Πόνο, κάψιμο ή μούδιασμα
Κόκκινα εξανθήματα που εκδηλώνονται αμέσως μετά τον πόνο
Φουσκάλες με υγρό
Έντονη φαγούρα
Πυρετός
Πονοκέφαλος
Ευαισθησία στο φως
Ανεξήγητη κόπωση
Όπως εξηγούν οι ειδικοί της mayo clinic ο έρπης ζωστήρας μεταδίδεται σε όσους δεν έχουν νοσήσει από ανεμοβλογιά και βρίσκονται σε στενή επαφή με τους πάσχοντες.
Τι πρέπει να κάνετε
Ο έρπητας ζωστήρας γενικά διαρκεί από δύο έως και έξι εβδομάδες.
Οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν τον έρπητα ζωστήρα μόνο μία φορά στην ζωή τους, αλλά είναι δυνατόν να εμφανιστεί περισσότερες από δυο φορές.
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία για τον έρπητα ζωστήρα, αλλά η έγκαιρη αντιμετώπιση με αντι-ιικά φάρμακα μπορεί να επιταχύνει την επούλωση και να μειώσει τον κίνδυνο επιπλοκών.
Το ουρικό οξύ μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς αλλάζοντας κάποιες συνήθειες στη διατροφή σας.
Νερό.
- Αλλάζοντας τη διατροφή σας μπορεί να διαχειριστείτε ποιο εύκολα τα συμπτώματα της ουρικής αρθρίτιδας. Ξεκινήστε με την κατανάλωση περισσότερου νερού, γιατί η αφυδάτωση μπορεί να αυξήσει το ουρικό οξύ.
- Μια μελέτη έδειξε ότι οι άνδρες που έπιναν 5-8 ποτήρια νερό την ημέρα είχαν 40% χαμηλότερο κίνδυνο να εκδηλώσουν αυξημένο ουρικό οξύ.
- Καλό είναι να αποφεύγετε τα ζαχαρούχα αναψυκτικά.
- Δεν χρειάζεται να περιορίσετε όλα τα τρόφιμα που περιέχουν πουρίνες. όπως τα μπιζέλια, τα φασόλια,τα μανιτάρια,το κουνουπίδι,το σπανάκι, και το κοτόπουλο. Έρευνα έδειξε ότι δεν συνδέονται με το αυξημένο ουρικό οξύ.
Απολαύστε γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά
Τα γαλακτοκομικά προϊόντα κάποτε ήταν απαγορευμένα για τους ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα. Νέες έρευνες δείχνουν ότι τα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γάλα και γαλακτοκομικά μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο περισσότερο από 40%.
Λιγότερο κρέας
Φάτε περιορισμένες ποσότητες κοτόπουλο, χοιρινό ή άπαχο βοδινό κρέας – το πολύ μία μερίδα την ημέρα. Αυτά τα είδη κρέατος έχουν λιγότερες πουρίνες από τα υπόλοιπα, όπως είναι τα εντόσθια και άλλα.
Καφεΐνη με μέτρο
Η μέτρια κατανάλωση καφέ φαίνεται ότι δεν αποτελεί κίνδυνο για τα άτομα με ουρική αρθρίτιδα. Το πρόβλημα έγκυται στην κατανάλωση καφεϊνούχων ποτών, τα οποία μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα του ουρικού οξέος.
Στο πλαίσιο των αυτοάνοσων νοσημάτων, δηλαδή των ασθενειών κατά τις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται λανθασμένα σε υγιή κύτταρα ιστών, εκλαμβάνοντας αυτά σαν ξένους οργανισμούς, η χρόνια φλεγμονή των αρθρώσεων και των στοιχείων που περιβάλλουν αυτές ονομάζεται ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Πού οφείλεται η νόσος και παράγοντες που την πυροδοτούν
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια από τις κολλαγονώσεις και τα αίτια τους είναι άγνωστα. Κατά καιρούς έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι ιοί.
Η νόσος έχει κληρονομικό χαρακτήρα.
Πως εκδηλώνεται η νόσος – Συμπτώματα
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα αρχικά εκδηλώνεται με δυσκινησία στις μικρές αρθρώσεις (δάκτυλα) και ακολούθως στις μεγάλες (ισχία).
Οι πόνοι και η δυσκινησία στις αρθρώσεις έχουν κυρίως πρωινό χαρακτήρα.
Πρήξιμο, αύξηση θερμοκρασίας και παραμόρφωση των αρθρώσεων αποτελούν επίσης χαρακτηριστικά συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Όλα τα ανωτέρω έχουν σαν αποτέλεσμα την οστεοαρθρίτιδα (καταστροφή αρθρώσεως).
Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης
Η συντηρητική αγωγή με χρήση αντιφλεγμονωδών μη στεροειδών, αναλγητικών, ειδικών αντιρρευματικών φαρμάκων ακόμη και σκευασμάτων κορτιζόνης, φυσικοθεραπεία και κινησιοθεραπεία, αποτελούν κατά βάση το στάδιο της θεραπείας πριν την ολική καταστροφή της άρθρωσης.
Πρόσφατα έχουν χρησιμοποιηθεί βιολογικοί παράγοντες (τροποποιητές των λευκών αιμοσφαιρίων) και αναστολείς των αυξητικών παραγόντων των καρκινικών κυττάρων για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Σε προχωρημένες καταστάσεις η χειρουργική αντικατάσταση των αρθρώσεων (ολικές αρθροπλαστικες) είναι η τελική λύση για την αντιμετώπιση των κινητικών δυσχερειών.
Πώς να προφυλαχτείτε από τη νόσο
Με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι σημαντικής αξίας η διατήρηση της κίνησης των αρθρώσεων με φυσιοθεραπευτική προσέγγιση.
Έχει παρατηρηθεί ότι οι καπνιστές επηρεάζονται περισσότερο όσον αφορά την εμφάνιση επιπλοκών.
Η νόσος είναι εξελικτική.
Συχνά, η μετάδοση του ιού γίνεται τροφιμογενώς, μέσω της κατανάλωσης μολυσμένου τροφίμου ή νερού.
Σε αναμονή των πρώτων κρουσμάτων γρίπης, οι επιστήμονες επισημαίνουν πως αναμένεται έξαρση στις ιογενείς γαστρεντερίτιδες, οι οποίες κάνουν την εμφάνισή τους τον χειμώνα.
Οι επισκέψεις ασθενών, πάντως, στα ιατρεία με συμπτώματα ιώσεων και γρίπης παραμένουν χαμηλά.
Εκτιμάται πως μόλις μία στις 100 επισκέψεις αφορά παρόμοια προβλήματα, ενώ σε κανένα από τα 43 “ύποπτα” δείγματα που έχουν σταλεί για ανάλυση δεν έχει βρεθεί ιός γρίπης.
Δεν είναι λίγοι, ωστόσο, όσοι ταλαιπωρούνται από λοιμώξεις του γαστρεντερικού συστήματος.
Προκαλούνται από ιούς και χαρακτηρίζονται από υδαρή διάρροια, κράμπες στην κοιλιακή χώρα, ναυτία, εμετό και μερικές φορές πυρετό.
Οι ασθενείς αναρρώνουν συνήθως χωρίς επιπλοκές, με εξαίρεση τα βρέφη, τους ηλικιωμένους και τα ανοσοκατεσταλμένα άτομα, που μπορεί να εμφανίσουν βαρύτερη κλινική εικόνα.
Συμβουλές
Για να μειωθεί η πιθανότητα να νοσήσει κανείς από ιογενή γαστρεντερίτιδα θα πρέπει:
- Να τηρεί τους βασικούς κανόνες υγιεινής.
Απαιτείται συχνό πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό (μετά τη χρήση της τουαλέτας, την αλλαγή πάνας, την επαφή με κάποιον που έχει συμπτώματα γαστρεντερίτιδας, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το χειρισμό τροφίμων).
Σημειώνεται ότι οι γονείς θα πρέπει να φροντίζουν ώστε και τα παιδιά της οικογένειας να κάνουν το ίδιο.
Αναγκαίος είναι, επίσης, ο σχολαστικός καθαρισμός των επιφανειών που χρησιμοποιούνται κατά την προετοιμασία των τροφίμων καθώς και των οικιακών σκευών με σαπούνι και νερό πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την προετοιμασία του φαγητού.
Οι πολίτες πρέπει να κάνουν χρήση οικιακής χλωρίνης για το καθάρισμα της κουζίνας και της τουαλέτας του σπιτιού και σχολαστικό καθάρισμα μολυσμένων με κόπρανα ή εμέσματα υφασμάτων (ρούχων, κλινοσκεπασμάτων, εσωρούχων, πετσετών).
Να αποφεύγουν, δε, τη χρήση σκευών (ποτήρια, πιάτα) και άλλων προσωπικών αντικειμένων από κοινού με άλλα άτομα.
- Να καταναλώνει όσο το δυνατόν ασφαλή τρόφιμα και νερό (τα μολυσμένα τρόφιμα μπορεί να έχουν φυσιολογική όψη και οσμή).
Απαιτείται καλό πλύσιμο των τροφίμων, πριν την κατανάλωσή τους και πριν το μαγείρεμα, χρήση ασφαλούς νερού (γνωστής προέλευσης) για πόση και για μαγείρεμα και αποφυγή κατανάλωσης ωμών οστρακοειδών
Μετάδοση
Σε περίπτωση που εμφανιστούν συμπτώματα γαστρεντερίτιδας για την αποφυγή μετάδοσης του νοσήματος συστήνεται για όσο διαρκούν τα συμπτώματα του ατόμου και για δύο τουλάχιστον ημέρες μετά την αποδρομή τους:
- Να απέχει από το χειρισμό τροφίμων.
- Να μην επισκέπτεται χώρους με συγχρωτισμό.
- Να μην επισκέπτεται χώρους που φιλοξενούνται ευπαθή άτομα, όπως βρεφονηπιακοί σταθμοί, οίκοι ευγηρίας.
- Οι ιογενείς γαστρεντερίτιδες δεν μεταδίδονται κατά ανάγκη από άτομο σε άτομο. Συχνά, η μετάδοση του ιού γίνεται τροφιμογενώς, μέσω της κατανάλωσης μολυσμένου τροφίμου ή νερού.
Συστήνεται η συλλογή και ψύξη δειγμάτων τροφίμων – νερού που καταναλώθηκαν τις 48 ώρες πριν την έναρξη των συμπτωμάτων των κρουσμάτων στην περίπτωση που εμπλέκεται κάποιος χώρος κοινής έκθεσης (εστιατόριο, βρεφονηπιακός σταθμός, ξενοδοχείο) από τις αρμόδιες υπηρεσίες δημόσιας υγείας.
Συστήνεται, επίσης, η διατήρηση των ύποπτων τροφίμων, του νερού και των παγοκύβων στο ψυγείο, ώστε να μπορούν να σταλούν δείγματα για έλεγχο στα κατάλληλα εργαστήρια που θα υποδείξει το ΚΕΕΛΠΝΟ.
Η σκωληκοειδής απόφυση είναι ένας στενός σωλήνας που προεξέχει από το παχύ έντερο.
Μπορεί να έχει μήκος μέχρι και 15 εκατοστά και βρίσκεται στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιάς.
Επί της ουσίας, σύμφωνα με τους επιστήμονες της mayo clinic πρόκειται για ένα “αχρείαστο” όργανο, αφού ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζουν ακριβώς τον σκοπό της ύπαρξής του.
Αρκετά συχνά η απόφυση γεμίζει με βλέννα, παράσιτα, ή κόπρανα, γεγονός που προκαλεί ερεθισμό.
Έτσι τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται γρήγορα και αν διαρραγεί μπορεί να εξαπλωθούν στο εσωτερικό της κοιλιάς.
Για το λόγο αυτό η ρήξη της απόφυσης αποτελεί κατάσταση επείγουσα και απειλητική για τη ζωή.
Έτσι, κρίνεται ζωτικής σημασίας η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων που επιβάλλουν τη μετάβαση στο πλησιέστερο νοσοκομείο.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας όπως εξηγούν οι ειδικοί της mayo clinic μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν:
Ξαφνικός πόνο που ξεκινά στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιακής χώρας
Έντονος πόνος, που ξεκινά γύρω από τον ομφαλό και συχνά “μετατοπίζεται” προς το κάτω δεξιά μέρος της κοιλιάς σας
Πόνος που επιδεινώνεται όταν βήχετε, βαδίζετε ή κάνετε άλλες κινήσεις
Ναυτία και έμετο
Απώλεια της όρεξης
Πυρετός
Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
Φούσκωμα στην κοιλιά
Αρκετά συχνά η περιοχή του πόνου ενδέχεται να διαφέρει ανάλογα με την ηλικία και την ακριβή θέση της σκωληκοειδούς απόφυσης.
Από την άλλη στις έγκυες γυναίκες, ο πόνος μπορεί να φαίνεται ότι προέρχεται από το πάνω μέρος της κοιλιάς, επειδή η απόφυση αυτή βρίσκεται προσωρινά υψηλότερη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Κύρια λειτουργία του είναι η συμβολή του στη διατήρηση της αρτηριακής πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα και ταυτόχρονα συμβάλλει στην δόμηση δυνατών οστών και στην σταθεροποίηση του καρδιακού ρυθμού.
Σύμφωνα με την αμερικανική Εθνική Ακαδημία Επιστημών, η συνιστώμενη ημερήσια δόση μαγνησίου είναι 420 mg ανά ημέρα για τους άνδρες και 320 mg ανά ημέρα για τις γυναίκες.
Τα σημάδια έλλειψης μαγνησίου μπορεί να περιλαμβάνουν από γαστρεντερικές διαταραχές μέχρι και διαταραχές της συμπεριφοράς.
Όμως αρκετά συχνά η έλλειψη μαγνησίου εκδηλώνεται με:
Ευερεθιστότητα και άγχος
Λήθαργος
Εξασθενημένη μνήμη και μειωμένη γνωστική λειτουργία
Ανορεξία ή μειωμένη όρεξη
Ναυτία
Αδυναμία
Μυϊκούς σπασμούς και Μυϊκές κράμπες
Τρέμουλο
Όπως εξηγούν οι ειδικοί επιστήμονες της mayo clinic η έλλειψη μαγνησίου έχει σαν συνέπεια το σώμα να εργάζεται πιο σκληρά για να φέρει εις πέρας τις καθημερινές λειτουργίες.
Μάλιστα ευθύνεται και για την πρόκληση ορισμένων σοβαρών παθήσεων όπως:
Κατάθλιψη
Σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης
Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)
Επιληψία
Νόσος του Πάρκινσον
Προβλήματα ύπνου
Ημικρανίες
Προεμμηνορροϊκό σύνδρομο
Πόνος στο στήθος (στηθάγχη)
Καρδιακές αρρυθμίες
Στεφανιαία νόσος και αθηροσκλήρωση
Υπέρταση
Διαβήτης τύπου 2
Άσθμα
Τροφές με μαγνήσιο
Το µαγνήσιο υπάρχει σε πολλές υγιεινές τροφές, σε αντίθεση με τις επεξεργασμένες τροφές, που δεν το περιέχουν.
Συγκεκριμένα, καλές πηγές μαγνησίου είναι οι ηλιόσποροι, τα καρύδια, τα αµύγδαλα, το σουσάμι,τα φιστίκια Αιγίνης, το ταχίνι, τα ρεβίθια, οι µπανάνες, τα σύκα, στα µήλα, το µπρόκολο και οι αγκινάρες.
Προσοχή με την κατανάλωση αλκοόλ αφού όταν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση της βιταμίνης D, και έτσι ο οργανισμός να αδυνατεί να επεξεργαστεί το μαγνήσιο.